Yn de earste haadstikken wurdt ynformaasje oer de sosjolingwistyske sitewaasje yn Fryslân en eftergrûnynformaasje oer it doarp jûn. Dêrnei wurde de data, samle mei help fan twa survey’s en persoanlike observaasje, presentearre.

Op grûn fan de ûndersyksresultaten wurde trije groepen ûnderskaat yn Terherne: de Terhernsters fan (Frysk) komôf, de ymport Terhernsters en de simmer- en wykeingasten. De lêste twa groepen skoare (út soarte) leger op Fryske taalfeardichheid en Frysk taalgebrûk. De skriuwer wiist op in neffens him alarmearjende ûntjouwing: de Fryske taalfeardichheid is by de bern op de beuker- en basisskoalle tusken 1956 en 1976 hurd werom rûn.

Yn it algemien is de taalhâlding foar it Frysk oer posityf. It Frysk, sa konkludearret de skriuwer, is yn libben gebrûk yn de doarpsmienskip en fungearret ek as in wichtige faktor yn it bepalen fan de groepsidentiteit.

Dochs binne de foarútsjoggen net oer alle boegen like geunstich. Yn Terherne, lykas yn de hiele provinsje Fryslân, sil it Nederlânsk tanimme fanwege de dominânsje fan dy taal yn de domeinen fan de ekonomy en de massakommunikaasje. Foar Terherne komt dêr dan noch as aparte faktor de beynfloeding fan it Nederlânsk troch it toerisme en de dei- en seizoensrekreaasje by.